Budowa dróg betonowych |
 |
 |
 |
|
||
Wysoka nośność, brak koleinowania, odporność na odkształcenia trwałe niezależnie od temperatury, żywotność sięgająca minimum 30 lat i jasna barwa nawierzchni podnosząca bezpieczeństwo użytkowników - to cechy dróg betonowych.Inwestorzy, zajmujący się w Polsce budownictwem drogowym, coraz częściej na nawierzchnię drogową wybierają beton cementowy. Takie nawierzchnie są bardzo popularne w Europie Zachodniej i Południowej, w Polsce najwięcej spotkać ich można w części południowej. Bezpieczne i trwałe Dlaczego warto stosować beton cementowy na drogach? Według Adama Leńczyka, głównego specjalisty z Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział we Wrocławiu drogi betonowe są bezpieczne, charakteryzują się dobrą szorstkością i sczepnością w kontakcie z kołami pojazdów, łatwo odprowadzają wodę z powierzchni i mają stosunkowo niskie, długoterminowe koszty utrzymania. Są także przyjazne dla środowiska (możliwość pełnego recyklingu starej nawierzchni). Istnieje możliwość wykonania nawierzchni betonowej na starej, zużytej nawierzchni jezdni - również asfaltowej (tzw. whitetopping). Wszystkie surowce użyte do produkcji betonu są pochodzenia krajowego, a beton jest powszechnie dostępnym materiałem budowlanym. Należy jednak pamiętać, że nie każda wytwórnia betonu towarowego jest w stanie sprostać wymaganiom stawianym dla betonu drogowego. Kolejną ważną cechą jest fakt, iż do oświetlenia drogi o nawierzchni betonowej wystarczy zaledwie 43% energii zużytej do oświetlenia analogicznego odcinka drogi o nawierzchni asfaltowej. I dlatego jest o co walczyć. Konstruowanie i wymiarowanie Sposób wykonania zależy od przeznaczenia drogi, jakim obciążeniom będzie poddawana, od uwarunkowań terenowych oraz od budżetu inwestora. Poniżej przedstawimy jak ten proces przebiega głównie na drogach lokalnych: gminnych i powiatowych. Na projektowanie konstrukcji drogi składają się dwie czynności: - Konstruowanie - to ustalenie wzajemnego układu warstw i dobór materiałów do ich wykonania z uwzględnieniem warunków lokalnych, technologii, organizacji robót oraz względów ekonomicznych. - Wymiarowanie - czyli wyznaczenie grubości warstw. Grubość warstw konstrukcji nawierzchni powinna być taka, aby przy prognozowanym obciążeniu ruchem nie wystąpiły przedwczesne zjawiska zmęczeniowe (uszkodzenia) w warstwach i podłożu gruntowym. W praktyce, w szczególności dla dróg o ruchu występującym na drogach lokalnych, wskazane jest wymiarowanie w oparciu o "Katalog typowych konstrukcji nawierzchni sztywnych" (wydany przez Instytut Badawczy Dróg i Mostów, Warszawa 2001). - Przy projektowaniu trzeba kolejno określić: obciążenia ruchem, warunki wodne, warunki gruntowe oraz nośność podłoża - tłumaczy Adam Leńczyk. - Trzeba także przyjąć typową konstrukcję nawierzchni, sprawdzić warunek mrozoodporności i przyjąć ostateczną konstrukcję. Układ warstw przed ułożeniem nawierzchni betonowej powinien być wykonany zgodnie z załączonym rysunkiem. Zdaniem Leńczyka "Katalog typowych konstrukcji nawierzchni sztywnych" mówi o grubości nawierzchni betonowej sięgającej 17 cm dla drogi kategorii KR1. - Jednak nic nie stoi na przeszkodzie, by budować dywaniki betonowe o grubości np. 15 cm. Wszystko zależy od właściwego określenia jakie obciążenia ma przenosić nawierzchnia betonowa. Może się okazać, że 15 cm jest wystarczające, co znacznie obniży koszty inwestycji - dodaje Adam Leńczyk. Przygotowanie mieszanki betonowej Wreszcie dochodzimy do wykonania nawierzchni betonowej. Czym powinien charakteryzować się beton, który zostanie wbudowany w nawierzchnię drogi? Jego podstawowym składnikiem jest cement (wg normy PN-EN 206-1). Kolejnym - kruszywo łamane (granitowe, bazaltowe, czyste wapienne, dolomitowe) i żwirowe, płukane zgodne z wymaganiami normy, o maksymalnym uziarnieniu 31,5 mm, piasek łamany i naturalny. Co ważne - kruszywo powinno odpowiadać zerowemu stopniowi potencjalnej reaktywności alkalicznej. Woda zarobowa musi mieć parametry wody wodociągowej. Niebagatelną rolę odgrywają także dodatki do betonu: napowietrzające, plastyfikujące, upłynniające i opóźniające wiązanie. Przygotowana w węźle betoniarskim mieszkanka musi być napowietrzona i mieć odpowiednią konsystencję, dostosowaną do warunków transportu oraz technologicznych warunków układania i zagęszczania. Czas transportu mieszanki betonowozami od węzła na plac budowy powinien być nie dłuższy niż 90 minut, a samochodami ze skrzyniami samowyładowczymi maksymalnie 45 minut (nie wolno transportować mieszanki betonowej w skrzyniach aluminiowych). W ślizgowym lub deskowym Wykonawcy dróg betonowych stosują dwie metody wbudowania mieszanek betonowych w nawierzchnię: w deskowaniu ślizgowym lub w deskowaniu stałym. Metoda ślizgowa polega na wbudowywaniu mieszanki za pomocą maszyny, która formuje nawierzchnię, ograniczając ją z boków za pomocą deskowań ślizgowych, będących częścią maszyny. Gabaryty maszyny zależą już od szerokości drogi jaką chcemy uzyskać. Maszyna posiada belkę wibracyjną oraz belki wygładzające. Metoda w deskowaniu stałym polega na wbudowaniu mieszanki betonowej między stałymi deskowaniami złożonymi z drewnianych belek lub ceowników, przytwierdzonych do podłoża za pomocą szpilek. Stosuje się ją często w miejscach, w które nie wjedzie maszyna do układania betonu lub wykorzystanie układarki jest ekonomicznie nieuzasadnione. Mieszankę betonową zagęszcza się przy pomocy wibratorów oraz listwy wibracyjnej. Do wykonania drogi betonowej w deskowaniu stałym wystarczy 5-6 osobowa ekipa wykonawcza (bez specjalnego przygotowania) i sprzęt wartości ok. 20-30 tysięcy złotych, który zmieści się nawet w małej furgonetce. Znane są przypadki, gdy gminne drogi betonowe pod nadzorem inżyniera drogowca budowały grupy pracowników robót interwencyjnych. A w gminie Żurawica k. Przemyśla drogi betonowe zostały zbudowane przez okolicznych mieszkańców w czynie społecznym (gmina zamawiała i dowoziła beton na inwestycję). Nawierzchnię układa się na całej szerokości drogi - do szerokości 4,5 m (nie stosując szczelin podłużnych) lub połówkami - gdy szerokość przekracza 4,5 m (stosując szczelinę podłużną). W przypadku każdej metody wbudowania mieszanki, nawierzchni nadaje się teksturę poprzeczną, np. przy pomocy szczotki. Dzięki temu woda z nawierzchni jest stosunkowo szybko odprowadzana i występuje duży współczynnik sczepności koła z nawierzchnią. 
PielęgnacjaŚwieżo ułożona nawierzchnia betonowa wymaga szczególnej pielęgnacji. Według Józefa Mokrzyckiego, prekursora i wykonawcy kilkuset kilometrów dróg betonowych w Polsce, warto zwrócić uwagę na zapewnienie optymalnych warunków cieplno-wilgotnościowych w dojrzewającym betonie, co wspomaga przebieg procesu hydratacji cementu. Świeżo wykonany beton należy chronić przed szkodliwym wpływem promieni słonecznych, wiatru, opadów atmosferycznych. Należy zapobiegać zamarzaniu wody zarobowej i dbać o prawidłowy rozwój wytrzymałości betonu w obniżonych temperaturach otoczenia. W niektórych przypadkach konieczna jest pielęgnacja na mokro - zraszanie betonu wodą, okrywanie wilgotnymi matami jutowymi lub geowłókniną. Można też stosować osłony - okrywanie folią lub płytami z materiałów izolacyjnych (wełny mineralnej lub styropianu), a nawet wykonać namiot ochronny w miejscu wbudowania betonu. Podstawowym środkiem pielęgnacyjnym jest pokrycie całej nawierzchni filmem ochronnym preparatu hamującego odparowanie wody z betonu. No i wreszcie trzeba w ciągu 4-12 godzin od ułożenia mieszanki betonowej naciąć szczeliny na 1/3 grubości płyty, które później wypełni się masą bitumiczną. - Beton pęka i to jest naturalne. Natomiast chodzi o to, by pęknięcia były kontrolowane, w tych miejscach, w których chcemy by beton pękał - tłumaczy Piotr Kijowski ze Stowarzyszenia Producentów Cementu. Wykonaną drogę betonową można dopuścić do ruchu najwcześniej po tygodniu, a najlepiej po dwóch tygodniach od ułożenia. Jednak najważniejsze o czym powinni pamiętać wykonawcy dróg betonowych to stwierdzenie, że składniki dobrego i złego betonu są takie same. Różni je tylko poziom wiedzy człowieka, który produkcję nadzoruje, potem beton transportuje, wbudowuje, a na końcu pielęgnuje. Jeżeli wszystkie kryteria będą przestrzegane, z betonem nie będzie żadnych problemów. Literatura: Antoni Szydło, Piotr Mackiewicz - "Nawierzchnie betonowe na drogach gminnych", Wyd. Polski Cement, 2005 r. Rysunek: Układ warstw w konstrukcji nawierzchni z betonu cementowego (Źródło: Antoni Szydło, Piotr Mackiewicz - "Nawierzchnie betonowe na drogach gminnych")
|
||
| Zmieniony: Środa, 03 Listopad 2010 20:54 | ||
 |
- 0
- 1
prev
next
 przykład 1Środa, 24 Czerwiec 2009 Zastępując modele serii E, ładowarki kołowe Volvo serii F przynoszą poprawę wydajności, sprawności i komfortu operatora oraz obniżenie poziomu emisji spalin. W 2008 roku Volvo wprowadziło nowe wersje ładowarek kołowych. Modele L90F, L110F, L120F, L150F, L180F i L220F to ładowarki średniej ... więcej |
 przykład 2Środa, 24 Czerwiec 2009 Szeroka gama ładowarek kołowych produkowanych przez Komatsu zaspokoi wymagania każdego przedsiębiorcy. Zwłaszcza, że w tym wypadku w parze z ilością kroczy jakość. Gama ładowarek oferowanych przez Komatsu liczy prawie 20 modeli. Wśród nich są z... więcej |
- 0
- 1
prev
next
8-11 maja 2012 - AUTOSTRADAPoniedziałek, 30 Styczeń 2012 XVIII Międzynarodowe Targi Budownictwa Drogowego AUTOSTRADA - POLSKA Targi Kielce Sp. z o.o. 25-672 Kielce ul. Zakładowa ... więcej |
22 - 24 maja 2012 WOD-KANPoniedziałek, 30 Styczeń 2012 Międzynarodowe Targi Maszyn i Urządzeń dla Wodociągów i Kanalizacji WOD-KAN Centrum Targowo-Wystawiennicze - BYDGOSZCZ85-674 Bydgoszcz ul. Gdańska ... więcej |